Toffe treintrip

Naarmate we langs de westkust van Australië meer naar het noorden varen, wordt het steeds warmer. Hadden we in Sydney nog 18 graden, nu we het noordelijkste puntje van Australië naderen, is het 27 tot 30 graden. Dat is best te doen, alleen is het een beetje benauwd warm. De zon hebben we maar af en toe gezien, het is voornamelijk bewolkt.

Intussen hebben we op twee plaatsen stilgelegen, vrijdag  voor de kust van Airlie Beach en afgelopen zondag in de haven Cairns.

Airlie Beach is een klein kustplaatsje met zo'n 1300 inwoners. Het is de plek waarvandaan veerboten vertrekken naar de prachtige Whitsunday Islands, 'The Heart of the Great Barrier Reef'. Het was ook de plaats waar ik een excursie geboekt had: met een boot naar een plek in het Reef om daar te snorkelen en  'exploring a magical underwater world'. Helaas kreeg ik een dag van te voren te horen dat 'vanwege de hoge golven en de harde wind' deze excursie was afgelast.  (Misschien wel zo veilig: in 2018 en 19 zijn er verschillende (bijna dodelijke) aanvallen van haaien geweest voor de kust van Airlie Beach.) Het geld is teruggestort op de rekening. Tot dan toe een beetje pech met de excursies, maar dat zou vrijdag worden goedgemaakt. 

De tenderoperatie naar Airlie Beach werd verzorgd door de al eerder genoemde veerboten, waar er meer dan voldoende in de haven van Airlie Beach aanwezig waren. We hebben daar in de broeierige warmte rondgelopen. Het was wel een toeristenplek, maar gelukkig waren er geen torenhoge appartementen. Leuk om (even!) rond te lopen.

Zondag was Cairns aan de beurt. In een voorstadje van Cairns, Freshwater, ligt het begin van de 'Kuranda Scenic Railway'. De excursie bestond, kort samengevat, uit een busrit naar Freshwater Station, een treinrit naar Kuranda, daar rondkijken en met de bus weer terug naar Cairns. In onze ervaring noemt de HAL al gauw iets 'scenic' maar deze treintrip was echt de moeite waard. 

Iets over de geschiedenis: in 1873 werd er goud ontdekt in de bergen bij Cairns en een tijdje later ook grote hoeveelheden tin. Veel gelukszoekers gingen op pad en met de gebrekkige toevoerroutes was dat een levensgevaarlijke onderneming. In 1882 kwamen duizenden bijna van de honger om. In 1887 werd, om te voorzien in betere toevoerroutes, begonnen met de aanleg van een spoorweg. 1500 man (vooral Ieren en Italianen) groeven, zonder gebruik te maken van graafmachines, 15 tunnels en bouwden 55 bruggen. De spoorweg klom vanaf zeeniveau 327 meter, heeft 98 bochten en wordt heden ten dage vooral gebruikt om toeristen te vervoeren..

Wij namen plaats in een (nr 12) van de 15 rijtuigen (de HAL had een stuk of vier rijtuigen helemaal afgehuurd, er mocht niemand anders bij). De stoomlocomotieven van de begindagen zijn inmiddels vervangen door dieselelektrische. Dwars door tropisch regenwoud (ik wist niet dat dat ook in Australië te vinden was), met prachtige vergezichten, watervallen en een tussenstop (Barron Falls Station) voor het nemen van foto's, kwamen we uiteindelijk in Kuranda aan.

In Kuranda, een leuk plaatsje aan het eind van de spoorweg, zijn we op ons gemak naar 'The Butterfly Sanctuary' gelopen, waar de bus ons weer zou oppikken. Onderweg was er genoeg te doen, leuke winkeltjes, wat eten en voortsjokken in de benauwde warmte. Het had ons wel leuk geleken om bij de 'Butterflies' te gaan kijken, maar we vonden het niet de moeite waard om voor het halve uur dat we daar nog voor hadden 24 AU$ pp uit te geven.

Over de busrit terug naar Cairns kan ik niet veel vertellen, omdat ik het grootste deel slapend heb meegemaakt (je wordt behoorlijk moe van het rondlopen in die benauwde warmte).

We varen nu richting Darwin. Dat kost drie dagen op zee waarbij we door Straat Torres varen, een 150 km brede zeestraat tussen het noordelijkste puntje van Australië en Papua Nieuw Guinea. In deze zeestraat liggen ook nog eens vrij veel eilandjes, zodat we deze straat met een loods aan boord moeten bevaren.

PS1 Wij dachten dat we met 35 dagen een lange cruisereis aan het maken zijn. We spraken echter met mensen aan tafel die in Seattle aan boord waren gegaan, via Hawaii en een hoop zeedagen in Sydney waren aangekomen, met ons rond Australië varen en daarna nog eens een rondje om Nieuw-Zeeland doen (in totaal 76 dagen) .

PS2  Voor de schakers: vanochtend was er in de Ocean Bar 'A Classic Games  Tournament: Chess'. Uiteraard kon ik dat niet voorbij laten gaan zonder er geweest te zijn. Er lagen 2 schaakborden klaar, maar dat was precies genoeg voor de 4 aanwezige schakers (mezelf incluis). Na vijf partijtjes werd ik door mijn drie medeschakers tot kampioen uitgeroepen. En voordat jíj er wat van zegt Gert, zal ik het maar zelf doen: 'in het land der blinden is eenoog koning'.