Eiland excursies

Vandaag zijn we weer op weg naar het zuiden. Gisteren waren we op het noordelijkste punt van ons rondje om Groot-Brittannië. Lerwick op de Shetland eilanden. De dag daarvoor hadden we een andere eilandengroep bezocht: de Orkneys die vlak boven het vasteland van Schotland liggen.

In Kirkwall, de hoofdstad van de Orkneys, lag het schip aangemeerd aan de kade van een industriegebied en was er een gratis shuttledienst georganiseerd naar het centrum (zoals het hoort). Omdat we al een paar keer in Kirkwall geweest waren, zijn we op zoek gegaan naar iets wat we nog niet gezien hadden. Zo kwamen we terecht in het Wireless museum.

Dat ziet er aan de buitenkant uit als een winkel en eigenlijk aan de binnenkant ook. In een ruimte van ongeveer 10 m2 zijn daar van de grond tot het plafond, zonder enige tussenruimte oude radio’s, platenspelers, communicatieapparatuur uit de tweede wereldoorlog en zelfs een jukebox uitgestald. Verzameld en onderhouden door een team van 14 vrijwilligers. Aardig als curiositeit, maar verder niet echt interessant. Vlak ernaast een winkel waar fossielen en mineralen te zien en te koop waren. Ook daar zijn we maar even binnengelopen. Volgens mij zijn dit soort winkeltjes in Nederland niet of nauwelijks te vinden. Na nog een bezoek aan de St Magnus Cathedral zijn we lopend door de lichte regen weer naar de hut gegaan. (De kathedraal heeft overigens een kerker waar in de 17e eeuw mensen die beschuldigd werden van hekserij werden opgesloten en ook berecht.)

De volgende dag Lerwick, de huidige hoofdstad van de Shetlands, ontstaan in de 17e eeuw als handelsplaats voor de Nederlandse haringvisserij. Met de tender om 9 uur naar de wal, waar een bus(je) klaarstond dat voor ons een rondrit over het hoofdeiland verzorgde, met stops in Scalloway, de vroegere hoofdstad en bij de, op dit eiland onvermijdelijke, pony’s. Bij een weitje met een zestal pony’s gaf Carol, de eigenaresse, tekst en uitleg.

Wat wetenswaardigheden: de pony’s zijn al sinds de Bronstijd op de Shetland, in het verleden werden ze gebruikt in de mijnen, want ze zijn klein genoeg voor de mijngangen en erg sterk. Ze kunnen 2x hun eigen gewicht trekken. Er zijn dit jaar geen veulens omdat  de stallion van de buurman (ter voorkoming van incest) die de merries moest dekken alleen maar belangstelling had voor de meegereisde merrie van de buurman (dan denk ik, waarom laat je die dan niet thuis!).

Verder was er weinig te beleven bij deze excursie, hoewel de jonge chauffeur een prima verhaal hield tijdens de rit. De mogelijkheid om een uur zoek te brengen in Scalloway hebben we maar aan ons voorbij laten gaan.  Maar we hebben een indruk gekregen van de mistige Shetlands, best mooi, maar ik zou er voor geen goud willen wonen.

Tot slot nog wat ervaringen op het schip:

1.  Eergisteren kregen we in de hut hoog bezoek van twee functionarissen van de technische dienst. Voor een reparatie misschien of onderhoud? Niets van dat alles. Gewapend met een lange kwast hebben ze… de twee sprinklers die de hut rijk is, afgestoft, waarna ze weer vertrokken.

 2.  Aan boord kun je ‘krentenbollen’ krijgen. Dat zijn witte broodjes met in ieder geval één rozijn c.q. krent. Als je geluk hebt twee, en je hebt de hoofdprijs gewonnen als je een derde aantreft.