Whalers Way via een wasbord-weg

Australië is leeg, dat valt elke keer weer op als je er door rijdt. Twee voorbeelden. In South Australia, de staat waar we onze laatste 3 excursies gehad hebben,  wonen 1,7 miljoen mensen, waarvan 1,4 miljoen in Adelaide woont. Dus zo'n 300.000 mensen wonen verspreid over een gebied dat 27x zo groot als Nederland is. Op Kangaroo Island, met een oppervlakte van 4500 km² wonen ongeveer 4500 mensen. Dat is een bevolkingsdichtheid van 1 per km² (In heel Nederland is de bevolkingsdichtheid 533 per km²)  Tussen haakjes, ondanks het feit dat we er (bijna) geen kangoeroes gezien hebben, schijnen er 65 000 te leven (meer dan 14 per inwoner). 

Dat betekent dus ook dat in alle stadjes en dorpjes de huizen bijna allemaal vrijstaand zijn (ruimte zat), dat je daar nauwelijks huizen vindt met meer dan twee verdiepingen en dat alle wijken héél ruim zijn opgezet.

Port Lincoln heeft 15.000 inwoners, een ruime haven en een lange smalle pier waar de Westerdam kon aanleggen. Het nadeel van de smalle pier was, dat excursiebussen er alleen met veel moeite konden keren, en dat aankomende bussen moesten wachten op de vertrekkende.

Vandaag zaten wij (voor de derde achtereenvolgende dag) in zo'n excursiebus voor een 'Rugged Coastal Discovery'. Na op Winter Hill genoten te hebben van het uitzicht op Port Lincoln en het schip, en een rondje door de 'stad' met o.a. de vissers-/jachthaven, gingen we dan op weg naar de 'ruige kust'. Dat is vandaag in Whalers Way.

Whalers Way ligt op het uiterste puntje van het schiereiland Eyre, waar ook Port Lincoln op ligt. Whalers Way is privé-eigendom is van de familie Theakstone, die er in het midden van de 19e eeuw een bedrijf voor de walvisvangst en -verwerking had. Er waren drie walvisvaarders in gebruik en de verwerking vond deels op het strand van Fishery Bay plaats. Er zijn nog steeds restanten van deze activiteiten te vinden in Whalers Way. Robert Theakstone, de huidige erfgenaam van het gebied, heeft er 'wegen' aangelegd en van het gebied een toeristische attractie gemaakt. Voor 40 AU$ per auto kun je bij het visiters centre in Port Lincoln een sleutel lenen waarmee je het enige hek dat toegang geeft tot al het moois, kunt openen. Je mag er dan ook nog 1 nacht kamperen. 

Zodra we in de bus de afslag namen naar Whalers Way, veranderde de mooie asfaltweg in een onverharde weg (zand/grint/keien), waar, zoals de chauffeur al aangekondigd had, ons een gratis massage te wachten stond. Het was alsof je met hoge snelheid over een wasbord rijdt (voor de jongeren die niet weten wat een wasbord is: een cakewalk op de kermis of het parcours van mogul-skiën). Bij de video's staat een opname die tijdens de busrit gemaakt is. Je ziet het op en neer gaan van het beeld en je kunt het geluid van de bus horen.

Over die weg, die grotendeels langs de kust van Whalers Way loopt, reden we naar diverse plekken waar we de ruige kust konden fotograferen. Die plekken zijn niet ongevaarlijk. De wandeling naar de plaats waar je de beste foto's kunt maken is slecht begaanbaar  (en toch zie je mensen die met twee stokken moeten lopen, ernaartoe strompelen), en aldaar aangekomen is er een steile afgrond naar de klippen. Geen hekwerk en, als dat er wel is, zó verwaarloost dat het er net zo goed níét had kunnen staan. Er is in sommige gevallen wel een steil pad naar beneden, maar daar is dan weer het gevaar dat je door 'a freaky wave' kan worden meegesleurd. Sinds de opening van Whalers Way zijn er 8 mensen om het leven gekomen. Maar ondanks het feit dat de eigenaar toch behoorlijk wat inkomsten moet hebben uit deze attractie (meer dan 2,5 miljoen bezoekers sinds de opening) gebeurt er nauwelijks iets aan de veiligheid en ander onderhoud. In de recensies die bij TripAdvisor staan, wordt geklaagd over de bewegwijzering en het feit dat de wegen eigenlijk alleen met een 4WD goed te berijden zijn. Ook de staat van het huisje dat bij het hek staat (zie foto) spreekt boekdelen. Na de laatste twee doden is er sprake van geweest om Whalers Way te sluiten, maar kennelijk levert het te veel op.

Maar... je kunt er prachtige foto's maken. 

PS. Tegenwoordig is er ook een raketlanceerplatform in Whalers Way: 'Whalers Way Orbital Launch Complex' (zal ook wel veel geld opleveren voor de eigenaar). Onder beheer van de Australian Space Agency worden vanaf hier commerciële raketten gelanceerd om satellieten in een baan om de aarde te brengen. De bedoeling is dat er 25 lanceringen per jaar gaan plaatsvinden. Een en ander natuurlijk onder groot protest van milieugroeperingen.