Bloedheet Broome

Broome was de 9e haven waar we aangelegd hebben, Sydney meegerekend. Van de 19 havens hebben we er dus nog 10 te gaan.

Broome is de noordelijkste stad in de staat Western Australia met iets minder dan 15.000 inwoners en wordt 'The Pearl of the North' genoemd. Dat is niet omdat het nou zo'n mooie stad is, dat is het volgens ons zeker niet, maar omdat hier een parelindustrie te vinden is. Sinds 1880 werd hier naar oesters gedoken door voornamelijk Japanse parelduikers (er is zelfs een apart kerkhof voor de 919 Japanse parelvissers die bij hun werk om het leven zijn gekomen). Ook andere vooral Aziatische mensen, soms als zelfs slaven, werden ingezet en ook de handel in parels was vaak in handen van Japanse en Chinese handelaren. Het gevolg is o.a. dat Broome een 'chinatown' heeft. Een van de excursies van de HAL ging dan ook naar een 'Pearling farm'.

Verder is Broome bekend om zijn pootafdrukken van dinosauriërs die hier bij erg laag water te bewonderen zijn (in 1996 zijn ze uitgehakt en gestolen, maar inmiddels zijn ze weer terug op hun plek ) .  

Om half een 's middags (de Westerdam was pas om 12 uur aangekomen) waren we een van de eerste passagiers die van boord gingen. Op de warmste dag van de cruise tot nu toe: 34 graden en een brandende zon, werden we in een shuttlebus geladen die ons naar het centrum van Broome zou vervoeren. Het schip lag langs een platform aan het eind van een lange pier die vastzat aan het meest zuidelijke puntje van Broome. Het was verboden om over de pier te lopen, dus werden we vanaf de loopplank direct de bus in gedirigeerd.

Aan het eind van de pier (max. snelheid op de pier 10 km/u) ontvouwde zich een vreemd landschap, het best te omschrijven als een woestijn van rood zand (alsof je op Mars was beland), met een lange rechte weg richting Broome. Af en toe wat bomen en industrie, maar verder heel leeg. Naarmate je dichter bij het centrum kwam, nam de bebouwing toe, maar het waren allemaal vrijstaande huizen (meer bouwsels) op ruime afstand van elkaar.

Wij werden afgezet door de shuttlebus in wat het centrum van Broome zou moeten zijn, maar het was nou niet bepaald iets wat wij onder een centrum verstaan. In onze ogen is het meer een ruim opgezette buitenwijk.

Op zoek naar de Broome-versie van de hoho-bus. Dat bleek de 'Broome Explorer' te zijn; gewoon een stadsbus die een rondje maakte langs de hoogtepunten van Broome. Elke 20 minuten vertrok er een (normaal in deze tijd van het jaar zou hij om het uur rijden, maar speciaal voor de cruisegangers...).

Een van de hoogtepunten is Cable Beach (zo genoemd omdat daar de eerste telegraafkabel aan land kwam, die Australië met Java verbindt), een 22 km lang, mooi stuk strand waar je als toerist een ritje op de rug van een dromedaris kunt maken. Australië blijkt trouwens een grote populatie van wilde dromedarissen te hebben, in 2008 geschat op 1 miljoen, die een bedreiging gaan vormen voor de lokale dieren zoals kangoeroes. Ze eten namelijk hun voedsel op. Ze waren in de 19e eeuw in Australië geïntroduceerd, omdat het prima transport was voor de mensen die de binnenlanden van Australië wilden verkennen. En de dromedaris bleek het hier heel goed te doen. Verder schijn je op Cable Beach de prachtigste zonsondergangen te kunnen zien.

Verder hebben we nog een plek aan de kust waar je 'the staircase to the moon' kunt zien. Een natuurfenomeen, alleen te zien bij een combinatie van afnemend tij en een opkomende (volle) maan. (Daar hadden wíj in ieder geval nu niets aan), een Aquatic Centre en een museum. 

Al dit moois hebben we vanuit de bus aanschouwd, we hadden geen zijn om in die bloedhitte te gaan wandelen. Er waren trouwens ook geen Broomers (heten de inwoners zo?) op straat te zien. Allemaal binnen bij de airco.

We hebben ons, toen we weer bij het beginpunt aankwamen, weer door het Marslandschap en over de lange pier terug laten brengen. We waren als een van de eerste passagiers om  2 uur weer thuis. Hele rijen stonden in de hitte te wachten op hún vervoer naar het 'mooie' Broome.

De totale indruk van Broome: rood, ruim, leeg, saai en... heet.

PS Inmiddels is het hele schip in Kerstsfeer. Gisteravond is de verlichting van de kerstboom feestelijk ontstoken.