Veel vliegveldvoetstappen

Na zo'n 28 uur reizen zitten we dan eindelijk in de lounge van ons hotel in Sydney. Het is hier nu 9 uur 's ochtends en in principe kunnen we pas om 3 uur in onze kamer. We konden een wifi-toegangscode krijgen en dus zit ik nu mijn eerste verhaal te schrijven om de tijd te doden.

De hele reis hebben we met British Airways gevlogen: Amsterdam-Londen (1,5 uur overstaptijd) Londen-Singapore (4,5 uur) en Singapore-Sydney. Omdat Mieke had gezegd: 'ik ga alleen zolang vliegen als ik met mijn benen omhoog kan zitten' hebben we dus maar besloten om voor de eerste keer in ons leven Business Class te boeken. Dat kost een hoop, maar dan heb je ook wat: je kunt languit liggen en fatsoenlijk slapen en je mag in de business class lounge voor en tussen de vluchten (met makkelijke stoelen en gratis eten en drinken)

We wisten duidelijk nog niet helemaal hoe om te gaan met die luxe, want op Schiphol waren we te laat uit de lounge weggegaan. Onder weg naar  de gate zagen we op een bepaald moment 'GATE CLOSING' en moesten we ons toch nog haasten om uiteindelijk als laatste aan boord te gaan. Nog een ervaring: de mensen die controleren of je wel naar binnen mag in de lounge geven steevast een kortere looptijd naar de gate op dan in de praktijk blijkt. Dus in Singapore waren we voorbereid.

We hebben heerlijk kunnen slapen en in tegenstelling tot de vorige keer dat we zo'n lange reis maakten, zijn we veel fitter bij aankomst in Sydney.

En dan de luchthavens, jezelf verplaatsten (met allebei een rolkoffertje en een laptoptas) van het ene vliegtuig naar het volgende is een complete work-out. London Heathrow spande wel de kroon: roltrap op naar security, roltrap af, veel lopen, lift naar beneden, trein (transit) naar de volgende terminal, veel lopen, roltrappen op, veel lopen (af en toe een rolbaan) en aangekomen bij de gate was het boarden al bezig. Tijdens al die overstaptijd hebben we daar gewerkt aan onze conditie.

Security. Drie luchthavens en klaarblijkelijk is ondanks het feit dat je het vliegveld niet verlaat elke keer een security-controle nodig. Jassen uit, al je bagage in bakken door de scan. Riem uit, laten zien dat je zakken leeg zijn, bodyscan. In Amsterdam moest mijn laptoptas open (een rolletje plastic zakjes bleek een verdacht item). In Londen was het de beurt aan Miekes rolkoffertje (wat daar mis mee was is niet duidelijk geworden) en in Singapore moest de laptop uit de tas en bovenop in de bak liggen. We mochten wel onze schoenen aanhouden (dat is in het verleden ook wel eens anders geweest.

De douane ging wel lekker soepel, scannen van ons paspoort ging over het algemeen heel snel en ze zijn hier, anders dan in de VS, niet verzot op vingerafdrukken.

Morgen gaan we inchecken op de Westerdam.

PS De foto's die bij dit verhaal horen zijn gemaakt door Mieke met haar mobiel.